Natascha – silhouetten

Silhouetten, indrukken en een potloodpunt

ingepakt / opgeslagen
mindmap / overzicht
dat wat overblijft
door schijnen / lichtinval
buitenkant binnen / binnenkant buiten

gecentreerd
focuspunt
schoonheid

snelle zonbeweging
snelle actie
snel verdwijnen

het gaat om de mensen
respect / leren van
door evalueren / evolutioneren
het gunnen van

inspiratie / inspiratie geven
het is goed zo
overhandigen / uit handen geven
overgeven aan

Lisette – de ongenoemden

Zware rouwborden in het bescheiden kerkje van Jouswier,
van een rijke adellijke familie die herinnerd wilde blijven.
Arme mensen werden niet genoemd.
Ik kon niet anders dan ook hen een plek te geven.
Witte vellen handgemaakt papier voegde ik samen tot stroken.
Eenvoudige borden voor de ongenoemden,
leeg, kwetsbaar, om ruimte te geven aan ieder.
Witte stroken dwars op de zwarte borden,
beide zichtbaar, de dominantie doorbroken.
De stroken zachtjes bewegend op de wind.
Ik ben blij dat het werk nog mag blijven hangen.

Wianda – bogen

Het werken in de kapel van Dokkum was erg bijzonder; de plek was bijzonder door zijn vormgeving: geen middeleeuwse kerk maar een pelgrimsgebouw uit de dertiger jaren waar de middeleeuwse middelen als kloostermoppen en romaanse bogen in zijn verwerkt.
Die bogen hebben mij geïnspireerd om een nieuw werk te maken.
Het was een lastige klus om hoog op een ladder de vormen goed te krijgen, er was veel ruis van mensen en onverwachte dingen die gebeurden en mij niet de stilte verschaften waar ik op gerekend had.
Het was een les in loslaten, mijn eigen weg zoeken, bij mezelf blijven, en het werk ook zichzelf laten zijn, letterlijk de teugels laten vieren en de touwen los laten hangen.
Zo ontstonden mijn hangbogen: een verbinding tussen de omgang met romaanse bogen en de overkapping die aan een boerenschuur doet denken door zijn gebinten.
De romaanse bogen zijn zwaar en hard en staan stevig op de grond, mijn bogen zijn zacht en hangen, zijn fragiel, licht, flexibel, doorzichtig, bewegen, maken ‘muziek’, zijn poorten naar…., geven vrijheid.
Associaties van bezoekers geven een meerwaarde aan het werk, wat voor mij in eerste instantie over lijnen en vormen gaat, meegaan in de beweging van het gebouw, harmonie zoeken: iets maken wat past in het gebouw alsof het er altijd al geweest is, een natuurlijk bestaansrecht.
Het was zeker een uitdaging om iets te maken voor deze ruimte en in deze omstandigheden, maar ik heb wel het gevoel dat dat mij gelukt is en dat maakt mij blij.
Wat me ook blij maakt is dat het werk er nog een paar weken mag blijven hangen.
Dus als de Bonifatiuskapel open is, is mijn werk te zien.

Anjet – in stilte

Tijdens Monnikenwerk maakte ik de afgelopen zes weken een groot kruis van wol in de kerk van Saaxumhuizen. “Hoe moeilijk de associatie met hout los te laten en toe te laten dat dit juk licht is en zacht”, schreef een bezoekster in het gastenboek. “Op een foto is het toch heel anders, hier zo in de kerk ontroert het me”, zei een ander. Weer iemand anders kwam de kerk binnen en riep uit “Jezus, een kruis”, om vervolgens stil te staan en zachtjes verder te gaan “maar het omarmt me”. Het bijna vierenhalve meter lange kruis heeft korte armen. Het lijkt op een traditioneel kruis maar verwijst zo ook naar de kruisvorm die in de oude Egyptische traditie, het shamanisme of het hindoeïsme al een belangrijk symbool was van hoop of leven. Veel monnikenwerk-bezoekers spraken de wens uit het werk ook in stilte te kunnen ervaren. Op zondag 29 augustus kan dat. Van 11 tot 17 uur is in de kerk van Saaxumhuizen de mogelijkheid het werk in stilte te bekijken en er een kaarsje bij aan te steken. Voor iemand anders of voor uzelf. Ik zal dan aanwezig zijn in de sacristie van de kerk voor gesprek of toelichting.

Marijk – de tijd

de veren die ik in de nis had gelegd
raakten in de tijd
overdekt met spinrag

maar vandaag pak ik de veren weer op
en laat ik de nis leeg achter
ik stop de tijd
van het monnikenwerk

Laura – doorborduren

6 woensdagen in stilte werken en aansluitend de mooie en soms ontroerende gesprekken met bezoekers.
Wat was het bijzonder!
Op een plek waar leven en dood zo met elkaar verbonden zijn. Waar zoveel geschiedenis ligt.
Het delen van de intense grootsheid en schoonheid van de natuur en de spreeuwen, voelde als een geschenk.
Alhoewel monnikenwerk nu klaar is, wordt mijn monnikenwerk vervolgd.
Vol verlangen naar de terugkeer van de slaapvluchten.
Alsmaar weer doorborduren.

Pauline – on my way

Wandelingen door de getijdengebieden hier in Noord Nerdland maar ook in het buitenland o.a. Ierland zijn sinds 1995 een onderdeel van het proces waaruit mijn werk voortkomt. Voor mij is het “On my way” zijn, de stilte en het inademen van dat landschap en het bevriezen van momenten met mijn camera een terugkerend proces om het nu in de kerk van Oostrum een nieuwe vorm te geven.
Bodemstructuren blijven mij boeien, maar nu worden emmers gevuld met de rijkdom van de zee, dat wat aanspoelt. En ik ben blij met de stevige wind uit het Noorden. Juist dan vind je van alles ook dat wat er eigenlijk niet hoort. De hekken die tot in zee staan dragen vele kleuren, aanlokkelijk, sierlijk en kleurig om te zien, maar roepen ook vragen op, is dat de keerzijde van de overvloed van deze tijd….. “Verlos de zee” gaat niet in de daarvoor bestemde containers, maar in kisten mee naar huis om zijn plek te krijgen in een installatie in de grote ruimte van de kerk. Emmers vol met mosselen en oesters worden de dijk overgedragen om thuis ook het monnikenwerk op te pakken naast het monnikenwerk in de kerk.

Natascha – mysterie

Iets kleins kan uitgroeien tot een heel universum

Beginnen met niets
Eindigen met iets

Aarden
Indalen

Intern onderzoek
Extern onderzoek

Verbindingen leggen
Verbindingen verleggen
Verbindingen loslaten

Transformatie worden
Transformatie blijven

Verleden, heden, toekomst

Een mysterie

Pauline – overvloed

In de stilte van de kerk ben ik onder de indruk van de mooie fresco’s op de muren, bijna geheel vervaagd door de eeuwen heen, de eenvoud van het interieur met kleine prachtige details en de preekstoel met zijn symbolische panelen van geloof, hoop en liefde. Op een van de panelen staat behalve het anker van de hoop ook een hoorn des overvloeds afgebeeld. Dit zal een uitgangspunt zijn voor een 2e installatie in de kerkruimte, de overvloed, het goede wat het gebracht heeft voor Oostrum en zijn bewoners, maar ook de betekenis van de overvloed in deze tijd.

De omgeving waarin men opgroeit en leeft in dit gebied en dat wat het gebied voortbrengt zal hier zijn plek krijgen. De woensdagen werk ik hieraan in de kerk, gestadig door en mijn wandelingen door het getijdengebied op korte afstand wordt door de week een dagelijkse struintocht langs de Wadden. Ideeën om tot een vorm komen krijgen langzaam een vastere vorm waar ook steeds opnieuw de overvloed van toen en de overvloed van nu een rol in krijgt.