licht – Hanneke

Het natuurlijke licht van de hoge ramen verstilt overdag de grote ruimte van het koor. Na vijven zorgt het lamplicht onder de gewelven voor een warm welkom. Geboorte.

begonnen – Anjet

De steen in de kerk. Bewolkte luchten. Ik mocht de paaskaars aan. Bij mijn eerste slag de zon door de ruiten. Ontroerde bezoekers. "Dat is een tekst van Maria Magdalena, toch?” We zijn begonnen.

6 thema’s – Hanneke

De schilderingen over het leven van Maria in de Mariakapel en het leven van Christus in het koor staan voor mij symbool voor het leven. Ze vormen daarmee de inspiratie voor 6 thema’s waarmee ik in de kerk van Loppersum aan het werk ga. Wat mij hierin raakt, is samen te vatten in wat monnik Caesarius van Heisterbach (1180 –1240) in één van zijn werken Christus tegen Maria laat zeggen: “Moeder, zoals ik door jou deelgenoot ben geworden in de menselijke natuur, zo ben je door mij deelgenoot geworden in de goddelijke natuur”.

eerste dag – Josefien

De eerste dag in de kerk van Eenum. Ik probeer hier een ritme te vinden zoals een in een klooster; met aandacht alles doen, elk ding is even belangrijk. Bij het kleine beginnen en daar mijn aandacht bij houden, zonder aan het resultaat te denken (dat is nog best lastig). Zo gaat de ene tekening over in de andere, een proces dat nu echt is begonnen.

eerste dag – Aly

Woensdag is de eerste dag dat ik ga schrijven. Wat moet ik in een kerk, wat betekent religie voor mij? De ambivalentie slaat meteen toe. ‘Uw koninkrijk kome’ stond er op ons dorpskerkje in de Veenkoloniën en dat leek mij als kind al te hoog gegrepen. Later vestigde zich daar ook een tapasbar. Kerkse mensen hadden zo’n veroordelende blik, dat voelde ik al op mijn dorpsklompen aan. Met onderdrukkende normen voor vrouwen en gays, ondervond ik later.
Op een orgeltocht ontdekte ik de Romaanse kerkjes in Noord-Groningen die zich vulden met muziek van Bach en Buxtehude. Ik liep eeuwenoude kerkjes in Frankrijk binnen, en zag in het houtwerk en in de beelden de handen van de makers terug. In die ruimtes droop de angst, woede en twijfel van al die mensen van de muren af. Hoe staan wij in het leven, is er een zin en hoe verdragen wij sterfelijkheid?

al beginnen – Anjet

Uit een lang verborgen tekst een zin in steen hakken, dat mag dan ook in een oppervlak dat lang verborgen is geweest. 250 miljoen jaar ongeveer. Ik mocht de steen boren, en dan kloven. Bij elke klap met de hamer op wiggen en steen klinkt een geluid als van een klok. Alsof dat gelui het werk vast inleidt. Ik vind het spannend. Gaat het lukken, tekst in dat door fossielen gevormde breukvlak?