Ik ben in de stilte aangekomen. De kerk is thuis. Beweeg mij tussen al mijn garens, die op kleur over de kerkbanken hangen en zich over de stenen vloer verspreiden. Pas later lees ik de woorden in steen:
‘de onsterfelijkheid aan het licht gebracht’
Gisteren waren we open voor bezoekers. Er ontstonden mooie gesprekken, gesprekken die mij verder helpen. Want wat zij zien, is niet het afgeronde werk, maar mijn weg ernaartoe. De vragen die ik mezelf in stilte stel.
Dan is het fijn om die vragen te delen. Om te luisteren naar hoe zij het ervaren, wat zij zien en voelen. Het helpt het om even samen stil te staan, om daarna weer alleen verder te gaan.
Onderweg.