Tinallinge
Dit jaar ga ik op onderzoek, een langzaam onderzoek naar wat ik zelf geloof en wat andere mensen geloven. Want, als er na eeuwen niet meer in de dorpskerk gekerkt wordt, is God dan verdwenen? Of is God misschien voor mensen nog steeds de grond van hun bestaan? Waar geloven mensen in, wat geeft hun leven richting, wat geeft hun houvast? Welke vormen van geloven blijven vaak ongezegd? En wat als ik die woorden, die gewone woorden dan in steen zou hakken, ze meer aandacht zou geven dan ze vaak krijgen? De stenen zijn nu nog leeg. Welke woorden zullen ze dragen?
berichten van Anjet
Anjet – opnieuw
Opnieuw beginnen
Zon door de Linde door het raam
Bladeren ruisen
Ik hoor alleen de wind
De steen wacht
Ik mag opnieuw beginnen
Anjet – water
Zaterdag sprak ik met hem over zijn geloof. Hij vertelde over over water lopen. Gisteren kwam hij in de kerk. Hij vertelde dat zijn dominee zondag prachtig over die tekst gepreekt had. En hij nam druiven mee.
Anjet – lei
De planken van een boekenkast van een groot museum. Leisteen. Ze zullen straks de woorden dragen die uit gesprekken naklinken. Nu zoek ik uit. Sorteer. Leg op maat. Oude planken. Onderweg naar nieuwe woorden.
