Laura – stil

De deur staat open. 

Alleen het ruisen van de bomen en af en toe een mekkerend schaap.
Het licht valt zacht op mijn werkplek.
Deze plek. Het voelt vertrouwd.

De geur brengt herinneringen.

Later doe ik ook de deuren naar buiten dicht.
Echt stil.
Alleen mijn handelingen nog hoorbaar.

Ik borduur kleine steekjes op ongebleekt katoen en stukjes schapenwol. 

De eerste zwerm spreeuwen krijgt vorm. 

Hoe kan ik zoiets vluchtigs en tijdelijks vangen?
Zoveel schoonheid van zichzelf.

Waarom wil ik dat zo graag vasthouden?
De repetitieve handeling neemt mijn onrustige brein over.

Geplaatst in Actueel, Laura.