Ina Fekken, Henk Kooi

’t Zandt – Ooit was het koor in de Mariakerk waarschijnlijk afgesloten met een doksaal. “Gewone” gelovigen werden niet geacht zich in deze ruimte te begeven. Wij geven die afsluiting opnieuw vorm, als mini-doolhof in transparant calquepapier. Een weg zoeken, keuzes maken. Henk werkt achter het doolhof aan handgetekende reconstructies van verdwenen kerken en kloosters. Ina gebruikt oude architectuur-
tekeningen van Henk voor de installatie.

Berichten van Ina en Henk

Henk – zwanenzang 2

Het handmatig vervaardigen van architectuurtekeningen is ten dode opgeschreven. In dit computertijdperk is het werk overgenomen door mensen die een tekenprogramma kunnen bedienen. De computer tekening kent slechts een signatuur, die van de computerprogrammeur. Het persoonlijke handschrift van de tekenaar is daarmee verdwenen.
Een eeuwenoud beroep sterft een stille dood. Niemand lijkt zich te beseffen dat daarmee ook de kennis, vaardigheden en het vakmanschap van zo’n beroep zal verdwijnen zoals met het drukken van boeken de kunst van het maken van handschriften (ook een vorm van monnikenwerk) ooit is verdwenen.
Onze installatie in Maria op ’t Zandt is als een lied zoals Zwanen die zingen voordat ze sterven.

Ina – toekomst

Mariakerk - 't Zandt
Op dag 5 kwam een meisje van 10 enthousiast vertellen hoe prachtig ze het doolhof vond. “Respect” kreeg ik te horen. Ze is van plan later architect te worden en voor haar vriendinnetje met dezelfde wens heeft ze een tekening van Henk meegenomen.

Henk – Zwanenzang 1

In de kerk van Maria op ’t Zandt vordert ons monnikenwerk gestaag.
Het papieren labyrint van transparante architectonische tekeningen begint de vorm te krijgen zoals ons dat voor ogen staat.
Ina werkt in stilte en met toewijding aan de vormgeving er van.
De door mij gemaakte tekeningen van uitgevoerde en niet uitgevoerde werken zie ik voorbijkomen als ze worden opgehangen aan het frame.
Er trekt een werkzaam leven aan mij voorbij, het is een afscheid van handmatig vervaardigde tekeningen die in het verleden in stilte en met zorg zijn gemaakt en waaraan ik als een monnik heb gewerkt. Het is beter dat ze worden hergebruikt voor dit project dan dat ze in een versnipperaar verdwijnen, maar het is droevig om aan te zien dat het aan het papier toevertrouwde gedachtengoed aan haar einde komt.

Ina en Henk – lijnenspel

Het doolhof in 't Zandt krijgt wat meer vorm, maar schiet nog niet zo hard op. Aan de voorkant ben ik bezig met een lijnenspel, waarbij zwarte belijning van de oude architectentekeningen gebruikt worden. Een compositie kost tijd.....
Komende woensdag ben ik van plan een rudimentair dwaalpad te maken, dan krijg je alvast een idee.

foto: Henk nog net zichtbaar achter het doolhof in wording.

Ina en Henk – begin

De ingrediënten hebben we vandaag gebracht. Het frame is uitgedacht, getekend en gezaagd. Het podium met de tekentafel van Henk staat klaar. Morgen, op dag 1 aan het werk! Zin in.