Anjet van Linge

Anjet van Linge

Westernieland – Vorig jaar hakte ik in de kerk van Eenrum ontfermingen in steen. Die oude woorden vonden opnieuw betekenis, in bezoekers, in mij. Dit jaar staat “mijn kerk” in Westernieland, een dorp dat vroeger Mariaburen heette. Dat nodigt uit tot woorden van Maria. Ik kijk uit naar wat zich aandient, in die oude wijze stilte aan de rand van het land.

Berichten van Anjet

splijten is ook scheppen – Anjet

Afgelopen zondag gebruikte Harmen Jansen het gedicht van Aly Freije in een zondagsdienst in Den Andel. Ik wist dat en ging, een beetje omdat ik vond dat het moest. Bijna onverwachts werd dat een hele rijke ervaring. Ik leerde dat splijten ook scheppen is. Dat geloven een lastig woord is omdat het nog niet klaar is, net zoals scheppen. Dat geloven hopen is, hopen dat uit scheppen iets goeds ontstaat. Dat je bezieling kunt verdonkeremanen. En dat God mensen nodig heeft die niet bang zijn voor bezieling, voor aanraking met mooie dingen en met pijn. Daar kon ik het mee doen. Ik was ontroerd.

ritme – Anjet

Nog vier letters en drie punten, dan is het klaar. dan is het ritme weer even over. Ik legde net aan een journalist uit waarom dat ritme belangrijk is, en hoe essentieel het is voor monnikenwerk - die naam is niet zomaar een mooi woord. Het vraagt ook van ons kunstenaars dat we ons zes weken verbinden aan een plek en een ritme, en aan stilte én gastvrijheid. Zodat we in de stilte weer mee kunnen nemen wat in de open uren besproken is. Nog één keer. Stilte - gesprek. Hakken - lezen. Deur dicht - deur open.

vraag – Anjet

Monniken werken en bidden en studeren. En ook ik mag me na elke letter hakken opnieuw verdiepen in wat Maria Magdalena zegt.

“Wat voor jullie verborgen is zal ik jullie vertellen”.

Vorige week vroeg een bezoeker hoe die tekst ook over mij gaat. Een rake vraag waarop ik het antwoord nog verborgen is. Ik heb nog twee weken om het te ontdekken.

ontmoeting met Maria – Anjet

Buiten was het warm. Bezoekers verbazen zich over de koelte in de kerk, de kracht van de woorden in de steen. “Van wie is die tekst?” “Het evangelie naar Maria Magdalena?” Het onverbergen van lang verborgen woorden. En de opengebroken steen kan ook weer dicht.

Een jonge bezoekster was diep nieuwsgierig, dacht na over hoe wat we altijd in de gangbare verhalen aangereikt krijgen onze blik bepaalt en vernauwt. Haar belangstelling ontroerde me. Het werk maakte iets in haar wakker. Een ontmoeting.

begonnen – Anjet

De steen in de kerk. Bewolkte luchten. Ik mocht de paaskaars aan. Bij mijn eerste slag de zon door de ruiten. Ontroerde bezoekers. "Dat is een tekst van Maria Magdalena, toch?” We zijn begonnen.

al beginnen – Anjet

Uit een lang verborgen tekst een zin in steen hakken, dat mag dan ook in een oppervlak dat lang verborgen is geweest. 250 miljoen jaar ongeveer. Ik mocht de steen boren, en dan kloven. Bij elke klap met de hamer op wiggen en steen klinkt een geluid als van een klok. Alsof dat gelui het werk vast inleidt. Ik vind het spannend. Gaat het lukken, tekst in dat door fossielen gevormde breukvlak?