‘Niet ik
maar God in mij’
De Lutherse mis in de Dom van Uppsala was ontroerend geweest. De muziek, de Zweedse taal, de stilte in die eeuwenoude ruimte. Na afloop was daar opeens die kaars, en die woorden. Dagboekwoorden van Dag Hammarskjold, geschreven in 1953, enkele dagen voor hij onverwacht werd verkozen tot secretaris generaal van de VN. Een roeping van Godswege. ‘Niet ik maar God in mij’. Woorden, echo uit het verleden, geënt op woorden van Meister Eckhart.
Woorden, aangereikt uit diepe bronnen, ik draag ze met me mee, komen tot leven in eigen bestaan.
