Rik – eerste dag

29 Gidouille 149 (vulgo 13 juli 2022)

Vandaag was de eerste van de 6 woensdagen in de Donatuskerk in Leermens, om daar in stilte te schrijven. Het was een lange dag, die vanmorgen om 10 uur begon. Ik werd ontvangen door de beide sleutelhouders. We hebben het over de kerk gehad, de weg die om de wierde loopt, over het schrijven en de vele doodlopende wegen die dat soms oplevert.

Een hele dag met gedichten bezigzijn, is niet de manier waarop ik gewend ben te schrijven. De laatste keer dat ik 8 uur achterelkaar bezig was, ligt al weer 7 jaar achter me. Behalve dat er toen gewoon een klus te klaren was, was mijn werkdag gelardeerd met wandelingetjes langs het koffiezetapparaat en al dan niet zinnig overleg met collega’s. Dat heb ik nu niet.

Voor dit project heb ik ideeën, maar de tijdelijke omgeving wil ik graag daarin laten doorwerken. Ik ben gaan zitten, heb mijn riem papier opengevouwen, een pen gepakt en ben begonnen. Eerst wat gewoon bij mij opkwam, maar al snel kwam er een versregel te voorschijn. Na mijn wandeling om Leermens kwam er meer. Door het steeds opnieuw te schrijven lag er om 5 uur een gedicht waar ik tevreden over was.

Anjet – gereed

De kerk is gereed. De vloer is beschermd tegen stof en scherven. De muren zullen me vasthouden in een ruimte die anders is dan buiten. Morgen begint het. Het ochtendgebed. Om 08.00 uur.

Pauline – flessenpost

16-07-22. Flessenpost, toeval........
Het Wad bij Westerhorn- Groningen. Lopend buitendijks, over de kwelder , langs de zee, lag in een sloot een flesje, onopvallend, bewegingsloos in de klei en schuim bijna verstopt te wachten.
Mijn wandelmaatje viel het op en met een stok binnengehaald, je verwacht een naam een adres........ Thuisgekomen de delen laten drogen en in elkaar gelegd. En vonden een ontroerende brief van drie zussen aan hun broertje........
De liefde, gemis en verlangen van broers en zussen

Matty – voorbereiding

Hoe bereid ik me voor op de dagen in de kerk van Westernieland?
Al maanden gaat het in me om dat ik daar ga werken.
Lukraak verzamel ik dingen die me voor de voeten komen.
Of ik er iets mee ga doen, weet ik niet. Ik neem alle materiaal mee en laat daar ontstaan wat ontstaat.
Dat is een avontuur. Maar zo werk ik. Zo begin ik ook aan een schilderij of aan een illustratie, aan een sketch op maat of aan een gedicht.
Het ontstaat.
Mooie reis. Hoop ik. Vast wel. Bijzonder in elk geval.
Ik heb er wel zin in.

Claudia – groene kathedraal

30 juni 2022, de groene kathedraal
Vandaag reis ik met de trein naar Loppersum. Kennis maken met de Petrus- en Pauluskerk en met mijn contactpersoon. Ik ben vroeg, vanwege het warme weer ben ik eerder vertrokken, dat geeft me de tijd om een extra rondje om de kerk te lopen. Naast het machtige bouwwerk wordt mijn aandacht opnieuw getrokken door de bomenrij aan de Noordkant van de kerk. In april, toen ik hier ook even was, waren de grillige takken nog leeg en reikten ze naar de voorjaarsbloemen. Samen een duidelijke laan vormend. Nu glinstert de zon door het bladerdak, de bomen vormen een koele groene kathedraal naast de stenen kerk.
In de lucht het gekrijs van gierzwaluwen die rond de toren vliegen maar niet naar binnen gaan. Ik ga wel naar binnen. Ook in de kerk is het koel. Na een korte kennismaking blijf ik alleen achter. Langzaam neem ik de ruimte in mij op, mijn ogen glijden van detail naar detail. Om vervolgens uit te zoomen en het gebouw in zijn geheel op te nemen. Stil is het niet in de kerk, van buiten klinken sloopwerkzaamheden en de heg wordt gesnoeid. In de toren hoor je het harde tikken en slaan van de klok boven je hoofd. Maar ik hoor ook de vogels in de bomen rond de kerk en het naderende onweer. Zoveel te zien, zoveel te horen. Langzaam richting woensdag 13 juli, wordt vervolgd.